Hindi ako fan ni NoyNoy. Hindi ko nga siya binoto noong eleksyon and honestly, medyo disappointed ako nung nanalo sya. Magpaka-totoo na tayo, noh! Two years na syang pangulo at wala pa akong naging blog entry tungkol sa kanya. Bakit naman, relevant ba sya sa life ko??? Pero ito ang una – ang reaksyon ko sa #SONA2012 nya. Hindi ko hihimayin ang mga sinabi PNoy. Ito lamang ang two cents ko sa mga points ng SONA at mga tweets ng mga tao.

- Unang una ‘di naman ganun kabilis magpa-unlad ng bansa at mag-linis ng institusyon. Gusto agad-agad?! Nagmamadali?! Try mo kayang tapusin ang sinimulang calculus homework ng isang drug adik, tapos 3 hours dapat tapos ka na? Sige nga! Syempre start from scratch ka, di ba?

- For me, pinaka-okay ang pagdagdag ng budget sa edukasyon. Pero mas bet ko ang paharing niyang:

“Kaya kung may magsasabi pa ring binawasan natin ang budget ng edukasyon, kukumbinsihin na lang namin ang inyong mga paaralan na maghandog ng remedial math class para sa inyo”

BUUUUURRRRNNN.

- Speaking of education… Education = empowerment. At naniniwala ako na dapat ituro sa mga pre-school at elementary students ang REAL and GENUINE love for the country. Hindi lang mga info tulad ng pambansang chorva at mga bayani natin. Yun bang tunay at wagas na pride at pagmamahal na hindi lang nakasulat sa T-shirt or sa cap na may 3 stars and a sun.

- Ang magandang infrastructure ay sensyales ng umuunlad na ekonomiya. Alam mo yan sa self mo. More roads! More trains! Better airports, attack!!! Sobrang excited ako dito lalo na sa mga MRT, LRT at renovation ng NAIA 1.

- Kung galit ka sa gobyerno, kahit sino pang maging presidente, magra-rally, mag-rereklamo at magiging negastar ka pa rin. So che!